Weerbaarheid én werkkapitaal: het hoeft geen keuze te zijn

Bij NCN volgen we het werk van het Supply Chain Finance-lectoraat van Windesheim al jaren van nabij — we kennen het van binnenuit en hebben er warme banden mee. Zo kwam ook het nieuwe artikel van Christiaan de Goeij en Luca Gelsomino op ons bureau. Het raakt precies waar ons platform elke dag over gaat: de spanning tussen een weerbare keten en gezond werkkapitaal.

Weerbaarheid en werkkapitaal vechten om dezelfde euro

Vaak worden ze als losse werelden behandeld: weerbaarheid is iets voor inkoop en supply chain, werkkapitaal iets voor finance. Maar ze putten uit dezelfde bron: je cash. Een voorraadbuffer, een leverancier die je vooruitbetaalt, een betaaltermijn die je oprekt — het zijn stuk voor stuk keuzes over waar je geld staat.

Het onderzoek laat zien dat dit zelden een nette optimalisatie is, maar een prioriteringsvraagstuk. En als die keuzes niet op elkaar zijn afgestemd, verlies je aan beide kanten: inkoop legt voorraden aan terwijl finance diezelfde leveranciers juist later betaalt. Het resultaat is een keten die mínder weerbaar én minder liquide is.

De sleutel zit niet in een instrument, maar in afstemming

De belangrijkste bevinding is bijna ontnuchterend eenvoudig: de doorslaggevende factor is afstemming tussen finance, inkoop en supply chain. Waar die afstemming sterk is, combineren bedrijven maatregelen slim en houden ze zowel liquiditeit als weerbaarheid overeind. Waar ze ontbreekt, ontstaan tegenstrijdige keuzes die beide doelen ondermijnen.

Opvallend: de financiële processen áchter die afstemming — order-to-cash en purchase-to-pay, oftewel hoe je betaald wordt en hoe je betaalt — zijn volgens de auteurs een van de weinige knoppen die beide kanten tegelijk versterken. Precies de processen die zich bij NCN in één platform afspelen.

De makkelijke reflex die de keten verzwakt

Als het geld krap is, ligt één reflex voor de hand: de betaaltermijn oprekken — zeker richting kleinere leveranciers. Het onderzoek tekende dat onomwonden op: als de ruimte er niet is, dan krijgt de leverancier nu even niet betaald. Op papier beschermt dat je eigen cash, maar je verschuift het probleem naar je leverancier. En een leverancier in liquiditeitskrapte is precies het risico dat je weerbaarheid ondergraaft.

De constructieve route die het onderzoek benoemt

Het mooie is dat de auteurs de constructieve kant concreet maken. Ze benoemen financiële instrumenten die de schijnbare tegenstelling oplossen: reverse factoring en dynamic discounting. Een van de deelnemers beschrijft reverse factoring als een manier “allowing our suppliers to receive payment on their invoices earlier” — leveranciers krijgen hun geld eerder, terwijl de inkopende partij haar eigen werkkapitaal niet aanspreekt.

En dat helpt niet alleen de leverancier. Eerder betalen maakt je ook een preferred customer, verkleint het risico op leveringsproblemen en verkort — aan de andere kant van de keten — je eigen debiteurentermijn.

Waar NCN in beeld komt

Dit is precies de laag die wij bouwen: het platform waar inkoopbeslissingen en finance samenkomen. De instrumenten die het onderzoek noemt, zijn onze dagelijkse praktijk — Dynamic Discounting, Reverse Factoring en SmartDSO. Niet als los financieel trucje, maar als de afstemmingslaag die van “weerbaarheid óf werkkapitaal” een “allebei” maakt.

We zeggen er eerlijk bij: dit is ónze lezing van onafhankelijk onderzoek. De kracht zit er juist in dat het niet uit onze eigen koker komt — het beschrijft het mechanisme dat we klanten elke dag zien benutten.